Integracja Sensoryczna w Centrum Terapii Nowoczesnej SENSORIUM

Integracja Sensoryczna


Metoda Integracji Sensorycznej jest wykorzystywana w pracy z dziećmi: 

  • mającymi trudności szkolne (trudności z czytaniem , pisaniem, ortografią, trudności z koncentracją uwagi),
  • wykazującymi opóźnienia w rozwoju mowy,
  • wykazującymi opóźnienia w rozwoju ruchowym,
  • z grupy ryzyka (zagrożona ciąża, obciążenia okołoporodowe, cesarskie cięcie, wcześniactwo, czynniki dziedziczne) jako działanie profilaktyczne, które podjęte we wczesnym okresie rozwoju dziecka zmniejsza lub eliminuje ryzyko wystąpienia zaburzeń integracji sensorycznej,
  • z nadpobudliwością psychoruchową (ADHD),
  • z zaburzeniami uwagi (ADD),
  • z upośledzeniem umysłowym ,
  • z zespołem Downa,
  • z Autyzmem,
  • z zespołem Aspergera,
  • z MPDz (Mózgowe Porażenie Dziecięce),
  • z kruchym chromosomem X.

Integracja Sensoryczna

Jak wygląda diagnoza?

Diagnoza przebiega zazwyczaj w trakcie 3 spotkań, z których każde trwa około 60 minut. Do diagnozy zaburzeń opracowane są specjalne metody: Południowo-Kalifornijskie Testy Integracji Sensorycznej (SCSIT), Testy Praksji (SIPT), a także próby kliniczne. Pierwsza część diagnozy to przeprowadzenie badań kwestionariuszowych oraz poufnego wywiadu dotyczącego przebiegu ciąży, porodu, rozwoju dziecka w zakresie tak zwanych „kamieni milowych” czy ewentualnych problemów zdrowotnych. Druga część diagnozy to praca z samym dzieckiem, przeprowadzane są testy oraz obserwacja zachowania. Część ostatnia to opracowanie wyników i sporządzenie opinii, podsumowanie obserwacji oraz omówienie problemów z rodzicami.


Możliwość przeprowadzenia testów zależna jest od wieku i występujących zaburzeń. Dzieci poniżej 4 roku życia i te wobec których nie można zastosować testów (np. dzieci z upośledzeniem umysłowym, dzieci autystyczne lub dzieci nie współpracujące z innych powodów) badane są jedynie próbami obserwacji klinicznej.



 


Jak wygląda terapia?

Terapia integracji sensorycznej to w odróżnieniu od wielu metod terapeutycznych bardzo interesująca i bez reszty pochłaniająca dziecko aktywność. Nie bez powodu często nazywana jest „zabawą naukową”, bowiem podczas zajęć mających na pozór charakter jedynie wesołej zabawy, dostarczamy dziecku te bodźce, na które jego system nerwowy, w zależności od indywidualnych potrzeb ma największe zapotrzebowanie. Ćwiczenia odbywają się na sali, wyposażonej w odpowiedni sprzęt oraz wiele pomocy służących do stymulacji systemu wzrokowego, słuchowego, węchowego oraz dotykowego.

Podczas zajęć dostarcza się dziecku kontrolowanej ilości wrażeń zmysłowych z różnych modalności - z systemu przedsionkowego, proprioceptywnego, dotykowego, wzrokowego, węchowego oraz słuchowego. Zadania są tak skonstruowane, że znajdują się w najbliższej sferze rozwoju dziecka, to znaczy nie są one ani zbyt łatwe ani zbyt trudne.
Terapia Integracji Sensorycznej ma bowiem dostarczać dziecku nie tylko poprawiających działanie jego systemu nerwowego wrażeń, ale również ma być elementem budującym poczucie sprawstwa oraz poczucie własnej wartości dziecka.

Podobny obraz


TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

  • dostarcza stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej, słuchowej, węchowej, wzrokowej,

  • poprawia poczucie równowagi i koordynacji oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej,

  • poprawia motorykę dużą i małą,

  • poprawia umiejętność czytania, pisania i inne umiejętności szkolne lub stwarza dobrą bazę do pojawienia się tych umiejętności,

  • sprawia, że bodźce dotykowe i inne (słuchowe, węchowe, smakowe, wzrokowe) na które dziecko jest nadwrażliwe, mniej zaburzają działania dziecka,

  • sprawia, że dziecko lepiej słucha, wypełnia polecenia, koncentruje się,

  • sprawia, że dziecko chętniej podejmuje się nowych i trudnych zadań,

  • sprawia, że poprawia się mowa i sposób wyrażania się dziecka,

  • sprawia, że stopniowo maleje nadpobudliwość - dziecko zaczyna kontrolować swoje nadmierne nasilone reakcje na otoczenie.