Logopedia w Centrum Terapii Nowoczesnej SENSORIUM

Logopedia


Każdy człowiek - mały i duży - zmaga się niekiedy z jakimś problemem. Czasem maleńkim, z którym radzi sobie sam, czasem z większym, który dopiero ktoś z zewnątrz potrafi zdiagnozować i pomóc przezwyciężyć. Czasami takim problemem są opóźnienia rozwoju mowy lub zaburzenia artykulacji.

Logopeda zajmie się terapią wymowy, pomoże przezwyciężyć wstyd i obawy związane z nieprawidłowym mówieniem. We współczesnym świecie bardzo trudno poruszać się człowiekowi, który ma problemy z komunikacją. Logopeda jest specjalistą, który postawi właściwą diagnozę i przygotuje kompleksowy program terapii, pozwalającej w pewnej perspektywie czasowej wyeliminować nieprawidłowości.

 

 

Logopeda - zakres pomocy

1. Trening słuchowy metodą TOMATISA

2. Diagnostyka i profilaktyka zaburzeń mowy
Określanie rozwoju mowy dziecka w stosunku do normy wiekowej, konsultacje i porady, jak przeciwdziałać powstawaniu wad wymowy.

3. Korygowanie zaburzeń wymowy
Korygowanie błędów w wymowie, polegających na nieprawidłowej wymowie głosek: s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź, r, d, g, k i innych.

4. Stymulowanie rozwoju mowy
Oddziaływanie na dziecko różnymi metodami w celu pobudzenia jego aktywności słownej.

5. Terapia opóźnionego rozwoju mowy
Terapia dziecka, u którego nie postępuje rozwój mowy w stopniu, który określają normy wiekowe.

6. Terapia jąkania
Terapia zaburzeń płynności mowy.

7. Terapia mowy u dzieci z deficytami rozwojowymi.

8. Korygowanie zaburzeń dźwięczności i zaburzeń głosu.

9. Stymulowanie i kształtowanie mowy dzieci z osłabionym słuchem.

 


Kiedy skonsultować się z logopedą?


Wady wymowy można i należy korygować już w pierwszych latach życia dziecka. Im wcześniej podjęta zostaje interwencja logopedyczna, tym rezultaty są lepsze, trwalsze i szybsze. Pierwsze oznaki nieprawidłowości można dostrzec już w wieku przedszkolnym. Przyjdźcie do specjalisty, gdy zauważycie, że dziecko, próbując wymówić głoski "s", "z", "c", "dz", wsuwa język między zęby. Zgłoście się, gdy pięciolatek nadal nie wymawia "sz", "ż", "cz", "dż". Odwiedźcie logopedę, gdy dziecko w starszakach miesza spółgłoski dźwięczne z bezdźwięcznymi. Jeśli dziecko w wieku 3-5 lat zamiast "r" wymawia "j", "l" lub "ł", to wszystko w porządku, ale gdy zastępuje "r" dźwiękami, których nie ma w naszym języku, jest to wyraźna przesłanka, by zgłosić się z nim do specjalisty. Także wtedy, gdy dziecko stale mówi przez nos, mówi dużo gorzej i mniej od rówieśników, po ukończeniu czwartego roku życia zamiast "k" i "g" mówi "t" i "d" – wizyta u logopedy jest niezbędna.

Przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być różne, od błahych, po poważne (wady zgryzu, zaburzenia słuchu fonematycznego, słabe napięcie mięśni języka, przerost trzeciego migdałka, skrzywienie przegrody nosa). W takich przypadkach bezwzględnie konieczna jest jak najszybsza diagnoza problemu i podjęcie terapii.

Pamiętajcie! Mały człowiek nie zdaje sobie sprawy z własnych problemów. Każde dziecko chce mówić poprawnie, wyraźnie i zrozumiale. Dziecko, które idzie do szkoły i ma problemy z wymową, nie tylko osiąga gorsze wyniki w nauce, ale staje się z biegiem czasu nieśmiałe, zamknięte w sobie i ma utrudniony kontakt z innymi. Z tego powodu maleją jego szanse na aktywny udział i sukces w życiu prywatnym i zawodowym.


Bardzo ważna jest profilaktyka, dlatego:


1. Włączajcie się do świadomej oraz systematycznej obserwacji dziecka.

2. Analizujcie przyrost umiejętności językowo – komunikacyjnych dziecka, a w przypadku słabego przyrostu kontaktujcie się z zaufanym specjalistą – lekarzem pediatrą, logopedą, nauczycielem.

3. Zawsze mówcie zrozumiale do dziecka – bądźcie najlepszym przykładem starannej mowy i wymowy – uczcie dzieci powtarzać.

4. Nagradzajcie często swoje dzieci uśmiechem, gestem, słowem, ale wyznaczajcie również „granice”.

5. Jak najwcześniej osłuchujcie dziecko ze słowem, czytając dziecku uczycie je obcować z książkami i dbać o nie.

6. Często żartujcie z dzieckiem, uczcie je wyliczanek oraz prostych piosenek.

7. Zapewniajcie dziecku wiele okazji do ruchu, zabawy i pracy twórczej – stwarzajcie warunki do rysowania i malowania.

8. Dbajcie o odpowiednią dietę dziecka - zróżnicowaną, wzbogaconą o witaminy, mikro – i makroelementy.

9. W razie obserwowanych trudności rozwojowych, edukacyjnych dziecka pamiętajcie o konsultacji z pedagogiem lub psychologiem.

10. Szanujcie indywidualność dziecka i uczcie je samodzielności w każdej dziedzinie życia.

Jednak profilaktyka nie zawsze zapobiega powstawaniu problemów. Statystyki mówią, że aż 20% pierwszoklasistów ma wady wymowy. Dlatego też, jeśli podejrzewacie u dziecka jakiekolwiek nieprawidłowości w rozwoju mowy nie zwlekajcie z wizytą u logopedy. Największe szanse powodzenia terapii mają dzieci będące pod systematyczną opieką logopedyczną od 3 roku życia, ale także dzieci objęte opieką logopedy w wieku szkolnym bardzo szybko mogą osiągnąć stopień poprawności równy ich rówieśnikom.

Im wcześniej podjęta zostaje interwencja logopedyczna, tym rezultaty są lepsze, trwalsze i szybsze. Prawdą jest, że pierwsze oznaki nieprawidłowości można dostrzec już w wieku przedszkolnym. Niestety, często bywa tak, że mimo wyraźnych przesłanek, rodzice odkładają konsultację logopedyczną i problemy dziecka z mówieniem się utrwalają. Wiedzcie jednak, że nigdy nie jest za późno! Zasięgnijcie porady specjalisty, gdy zauważycie, że dziecko mówi wyraźnie gorzej i mniej od rówieśników, gdy nie reaguje na polecenia albo wykonuje je błędnie, gdy ma problemy w nauce pisania i czytania.

Przyczyny problemów z wymową mogą być różne, od błahych, po poważne (zaburzenia słuchu fonematycznego, wady zgryzu, słabe napięcie mięśni języka, przerost trzeciego migdałka, skrzywienie przegrody nosa). W takich przypadkach bezwzględnie konieczna jest jak najszybsza diagnoza problemu i podjęcie terapii.

Pamiętajcie! Każde dziecko chce mówić poprawnie, wyraźnie i zrozumiale. Dziecko, które w szkole ma problemy z poprawną wymową, nie tylko osiąga gorsze wyniki w nauce, ale staje się z biegiem czasu nieśmiałe, zamknięte w sobie i ma utrudniony kontakt z innymi. Z tego powodu maleją jego szanse na aktywny udział i sukces w życiu prywatnym i zawodowym.